Wpisz fraze (min 3 znaki)

już dostępna w sprzedaży

Niewydolność nerek - stan upośledzenia nerek ponad możliwości fizjologiczne ich kompensacji. Wyróżnia się stan przewlekły i ostry.

Przewlekła niewydolność (PNN) Stan nieodwracalnego uszkodzenia kłębuszków nerkowych, która wymaga leczenia nerkozastępczego dla utrzymania chorego przy życiu. Dla oceny stopnia i zaawansowania przewlekłej niewydolności nerek stosuje się metody oceniające stopień zmniejszenia filtracji kłębuszkowej (GFR - ang. glomerular filtration rate).

Jest potencjalnie odwracalnym stanem nagłego pogorszenia czynności wydalniczej nerek.

Typy ONN

Wyróżnia się następujące typy ONN:

 

·         przednerkową

·         nerkową :zapalną, niezapalną

·         pozanerkową
 

Patomechanizm ONN [edytuj]

W pojedynczych nefronach spada filtracja, jednakże nie dochodzi do redukcji ich liczby.

 

Nerka próbuje utrzymać odpowiedni stan płynów ustrojowych poprzez dwie drogi:

 

1.       wzrost transportu kanalikowego (poprzez aldosteron czy wazopresynę)

2.       wzrost krążenia wewnątrznerkowego krwi (nefrony przyrdzeniowe oszczędzają wodę)

Przy niezachodzącej resorpcji, ale oszczędzając wodę (tylko 2 droga) procesy kompensacyjne prowadzą do oligurii (skąpomoczu) czy też nawet anurii (bezmoczu), co z kolei prowadzi bardzo szybko do azotemii.

 

Gdy zawiodą obydwa procesy, najpierw u pacjenta z ONN w tym stadium pojawi się poliuria (wielomocz), bez azotemii, a następnie (np. po zatruciu glikolem) kolejno poliurii, anurii i azotemii.

 

Cały zespół objawów ONN podzielić można na 4 fazy:

 

·         faza wstępna (zadziałanie czynnika uszkadzającego)

·         faza skąpomoczu lub bezmoczu (oligurii lub anurii)

·         faza wielomoczu (poliurii)

·         faza reparacji
 

·         choroby kłębuszków nerkowych (pierwotne i wtórne)

·         nefropatia cukrzycowa

·         choroby naczyń (zwężenie, nephrosclerosis)

·         choroby cewkowo-śródmiąższowe

·         choroby z towarzyszącymi torbielami nerek (np. wielotorbielowatość nerek)
 

Patomechanizm i jego konsekwencje [edytuj]

W PNN następuje stopniowa redukcja liczby czynnych nefronów (w przeciwieństwie do ONN, gdzie następowało jedynie upośledzenie ich funkcji wydalniczej).

 

W konsekwencji mniejsza liczba czynnych nefronów prowadzi do następujących zaburzeń:

 

1.       zaburzenia gospodarki jonowej:

gospodarki wapniowo-fosforanowej

gospodarki jonami H+ (kwasica metaboliczna)

gospodarki jonami K+ (ostra niewydolność krążenia)

2.       zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, prowadzące do wielomoczu czy nykturii

3.       hiperparathormonemia (wyższe stężenie parathormonu), prowadzące do uszkodzenia kości, serca, OUN

4.       upośledzenie funkcji wydalniczych i wewnątrzwydzielniczych(m.in. nie wydziela EPO, co w konsekwencji może dać erytropenię)

Login:

Hasło:

Zarejestruj się
Przypomnij