Publikacje

Epithelioid Sarcoma – diagnostyka rzadko spotykanych guzów tkanek miękkich

Przypadek 26 – letniego studenta z objawami przewlekłego stanu zapalnego i bolesnego obrzęku tkanek okolicy nadgarstka, nie reagującego na leczenie zachowawcze. U pacjenta rozpoczęto diagnostykę obrazową. Badanie RTG nie wykazało patologii w strukturach kostnych. W wykonanym USG stwierdzono obecność nieprawidłowych struktur w obrębie tkanek mięśniowych. Dla precyzyjnej oceny struktur miękkotkankowych i dokładnego zasięgu oraz charakteru procesu chorobowego chorego skierowano do diagnostyki MR, którego obraz wzbudził podejrzenie obecności zmiany rozrostowej. W badaniu histopatologicznym rozpoznano Epithelioid sarcoma. Autorzy pracy sugerują, że u pacjentów z niecharakterystycznymi objawami w zakresie tkanek miękkich bez cech poprawy w procesie leczenia koniecznym wydaje się wykonanie badania MR.
Autor: ZBIGNIEW CELEJ (1), TOMASZ ADAMCZYK (1), EWA KLUCZEWSKA (4,1), DARIUSZ LANGE (3),
EWA CHMIELIK (3), ALEKSANDRA KOCZY (2), WOJCIECH WAWRZYNEK (2,1)
(1) Pracownia Rezonansu Magnetycznego, NZOZ VOXEL, Medyczne Centra Diagnostyczne, Szpital Specjalistyczny nr 1, Bytom
Kierownik: dr Zbigniew Celej
(2) Zakład Diagnostyki Obrazowej, Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Chirurgii Urazowej im. dra J. Daaba, Piekary Śląskie
Kierownik: dr n. med. Wojciech Wawrzynek
(3) Zakład Patologii Nowotworów, Centrum Onkologii, Instytut im. M. Skłodowskiej-Curie, Oddział w Gliwicach
Kierownik: doc. dr hab. n. med. Dariusz Lange
(4) Katedra i Zakład Radiologii Lekarskiej i Radiodiagnostyki Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, Zabrze
Kierownik: dr hab. n. med. Ewa Kluczewska

Źródło : The Journal of Orthopaedics Trauma Surgery & Related Research 2 (10) 2008
Słowa kluczowe: Epithelioid sarcoma, MR, diagnostyka obrazowa
Pełny tekst 295.64 KB

Przydatność badania stężenia D-dimerów w surowicy krwi w diagnostyce zakrzepicy żylnej u chorych po alloplastyce stawów biodrowych i kolanowych

Wstęp: Celem pracy jest ocena przydatności klinicznej badania stężenia D-dimerów w surowicy krwi w rozpoznawaniu zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych. Materiał i metody: Materiał kliniczny obejmuje 80 chorych poddanych alloplastyce stawów biodrowych i kolanowych oraz operacjom rewizyjnym po alloplastyce bioder. U chorych w okresie pooperacyjnym wykonywano wielokrotnie badanie stężenia D-dimerów w konfrontacji z badaniem fizykalnym i ultrasonograficznym. Rozpoznanie zakrzepicy żył głębokich stawiano na podstawie dodatniego wyniku badania ultrasonograficznego. Wyniki: Wszystkie dodatnie wyniki badania ultrasonograficznego zostały potwierdzone wzrostem stężenia D-dimerów w surowicy krwi. 49% przypadków wzrostu stężenia D-dimerów w surowicy krwi nie zostało potwierdzonych dodatnim badaniem ultrasonograficznym. Wnioski: Brak wzrostu stężenia D-dimerów w surowicy krwi chorych po alloplastyce stawów kończyn dolnych świadczy o braku zakrzepicy żylnej. Wzrost stężenia D-dimerów nie świadczy o wystąpieniu ŻChZZ. Badanie stężenia D-dimerów w surowicy krwi chorych po alloplastyce stawów kończyn dolnych stanowi test przesiewowy w diagnostyce zakrzepicy żylnej i wymaga potwierdzenia badaniem obrazowym (ultrasonograficznym lub flebografią kontrastową).
Autor: MARCIN NOLEWAJKA, TADEUSZ SZ. GAŹDZIK
Katedra i Oddział Kliniczny Ortopedii Ś. U. M. w Katowicach, WSS nr 5 w Sosnowcu,
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Tadeusz Sz. Gaździk

Źródło : The Journal of Orthopaedics Trauma Surgery & Related Research 2 (10) 2008
Słowa kluczowe: D-dimery, zakrzepica żylna, alloplastyka stawów
Pełny tekst 146.91 KB

Palenie papierosów jako czynnik wpływający na skład mineralny głowy kości udowej u osób z osteoporozą

Wprowadzenie: W kości gąbczastej głowy kości udowej osób palących i niepalących oznaczono zawartość ołowiu, kadmu, miedzi, chromu, srebra, żelaza, cynku, wapnia, magnezu, potasu i sodu. Materiał i metody: Próbki kości pozyskiwano śródoperacyjnie w trakcie endoprotezoplastyki od osób z osteoporozą. Badaną populację podzielono na dwie grupy: pierwszą stanowiły osoby niepalące (n=21, 20 kobiet i 1 mężczyzna; wiek 65,9 ± 10,8 lat); grupę drugą stanowiły osoby palące (n=22; 12 kobiet i 10 mężczyzn; wiek 62,8 ± 17,2). Zawartość metali w głowie kości udowej oznaczono metodą AAS po mineralizacji mikrofalowej. Wyniki: Zawartość wapnia, potasu, magnezu, żelaza, cynku i chromu była większa w grupie osób niepalących, natomiast kadmu, ołowiu i miedzi – w grupie osób palących. Zawartość srebra była jednakowa w obu grupach. Różnice w zawartości metali w głowie kości udowej widoczne były również, kiedy analizowano wpływ ilości wypalanych dziennie papierosów. Wnioski: Wykazano niekorzystny wpływ metali zawartych w dymie tytoniowym na tkankę kostną. Na zawartość metali w kościach ma wpływ ilość wypalanych dziennie papierosów.
Autor: ANDRZEJ JURKIEWICZ (1), DANUTA WIECHUŁA (2), KRZYSZTOF LOSKA (3)
(1) Katedra i Oddział Kliniczny Ortopedii, SUM, prof. Tadeusz Gaździk
(2) Katedra i Zakład Toksykologii, Wydział Farmaceutyczny SUM, prof. Jerzy Kwapuliński
(3) Instytut Inżynierii Wody i Ścieków, Politechnika Śląska, prof. Michał Bodzek

Źródło : The Journal of Orthopaedics Trauma Surgery & Related Research 2 (10) 2008
Słowa kluczowe: głowa kości udowej, metale, palenie tytoniu, osteoporoza
Pełny tekst 544.40 KB

Wielorzędowa tomografia komputerowa w guzach kości ze zwapnieniami w częściach miękkich na podstawie dwóch skrajnych przypadków

WSTĘP. Od prawidłowego rozpoznania guza kości zależy dalsze postępowanie z chorym i rokowanie. Najważniejszym zadaniem diagnostycznym jest rozróżnienie procesu łagodnego od złośliwego. CEL. Celem pracy jest przedstawienie dwóch przypadków o podobnym obrazie tomograficznym i skrajnie różnym rozpoznaniu histologicznym – zmiany łagodnej i złośliwej. MATERIAŁ I METODA. Przedstawiono dwa przypadki guzów kości w tomografii komputerowej wielorzędowej. Wykonano skany o grubości 1 mm z „nakładką” 30% i przedstawiono ryciny skanów poprzecznych i rekonstrukcji przestrzennych. DYSKUSJA. W przeprowadzonej dyskusji przeanalizowano piśmiennictwo pod kątem różnych metod diagnostycznych i różnicowania zmian łagodnych od złośliwych. Podkreślono potrzebę zachowania czujności onkologicznej i dążenia do uzyskania ostatecznego rozpoznania. Metody obrazowania mają swoje ograniczenia i często zachodzi potrzeba otrzymania materiału histologicznego aby jednoznacznie określić zmianę.
Autor: JAN GŁOWACKI, EWA KLUCZEWSKA, SYLWIA TRZESZKOWSKA-ROTKEGEL, ZUZANNA JACKOWSKA, WOJCIECH SRAGA
Katedra i Zakład Radiologii Lekarskiej i Radiodiagnostyki, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach,
Kierownik: dr hab. n. med. Ewa Kluczewska

Źródło : The Journal of Orthopaedics Trauma Surgery & Related Research 1 (9) 2008
Słowa kluczowe: wielorzędowa tomografia komputerowa, guzy kości, diagnostyka różnicowa
Pełny tekst 232.16 KB

Ocena przydatności badań obrazowych w diagnostyce zapaleń kości u dzieci – doświadczenia własne

WSTĘP. Zapalenie kości i szpiku jest najczęściej wynikiem krwiopochodnego zakażenia. Proces chorobowy może dotyczyć każdej kości. U dzieci zajmuje przynasady, stawy i trzony kości długich, może przebiegać wieloogniskowo. Objawy kliniczne są niespecyficzne, najczęściej dolegliwości bólowe i zaburzenia ruchomości z towarzyszącym obrzękiem i zaczerwieniem. Zmiany w badaniach RTG kości (destrukcja i odczyny okostnowe) widoczne są na zdjęciach po upływie około 7-21 dni od wystąpienia objawów klinicznych. MATERIAŁ I METODA. W pracy analizowano cechy stwierdzone na zdjęciach radiologicznych wykonanych u 24 dzieci, oceniano zasięg zmian i porównano w niektórych przypadkach obrazy zmian uwidocznionych w badaniach MR i TK. WYNIKI. Badania TK i MR dokładniej obrazują ognisko zapalne i zmiany w przylegających tkankach miękkich. WNIOSKI. U wszystkich dzieci proces zapalny potwierdziło badanie histopatologiczne.
Autor: EWA KLUCZEWSKA (1), ELŻBIETA KULETA-BOSAK (2), JOANNA MACHNIK-BRONCEL (2), DOROTA SOJKA (3), WOJCIECH ROGALA (3), WOJCIECH MADZIARA (4)
(1) Katedra i Zakład Radiologii Lekarskiej i Radiodiagnostyki SP Szpital Kliniczny nr 1 Zabrze ŚUM Katowice
(2) Zakład Diagnostyki Obrazowej Katedry Radiologii i Medycyny Nuklearnej ŚUM Katowice, SP Szpital Kliniczny nr 6
(3) Helimed Diagnostic Imaging Sp. z o.o. Katowice
(4) Klinika Chirurgii Dziecięcej SP Szpital Kliniczny nr 6 ŚUM Katowice

Źródło : The Journal of Orthopaedics Trauma Surgery & Related Research 1 (9) 2008
Słowa kluczowe: zapalenie kości, dzieci, badania obrazowe, RTG, TK, MR
Pełny tekst 231.36 KB

Fizjoterapia oddechowa pacjentów z oparzeniami inhalacyjnymi

WSTĘP. Praca przedstawia program usprawniania pacjentów po oparzeniu dróg oddechowych leczonych w Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich. CEL PRACY. Jej celem jest prezentacja jednej z możliwych form usprawniania chorego z uwzględnieniem zaburzeń, które mogą towarzyszyć oparzeniom inhalacyjnym. MATERIAŁ I METODA. Metoda postępowania kinezyterapeutycznego opiera się na stosowaniu inhalacji, efektywnym kaszlu, drenażu ułożeniowym, ćwiczeniach oddechowych.
Autor: J. KIMLA, J. GLIK, A. NOWAK-WRÓŻYNA, M. JAROSŁAWIECKA, M. NOWAK, M. KAWECKI
Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich
Dyrektor: lek. med. Mariusz Nowak
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Lech Cierpka

Źródło : The Journal of Orthopaedics Trauma Surgery & Related Research 1 (9) 2008
Słowa kluczowe: oparzenie inhalacyjne, inhalacje, kinezyterapia oddechowa.
Pełny tekst 524.61 KB

Próba standaryzacji postępowania usprawniającego w oparzeniach obreczy barkowej

Celem pracy jest zaprezentowanie postępowania usprawniającego w Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich u pacjentów z oparzeniem obręczy barkowej. MATERIAŁ I METODA. Materiał stanowiło 14 pacjentów i 17 pól badawczych tj. stawów ramiennobarkowych. Chorych podzielono na dwie grupy badawcze: Grupa A – pacjenci ze współistniejącym oparzeniem dołu pachowego Grupa B – pacjenci z oparzonym stawem ramienno-barkowym bez oparzenia dołu pachowego. WYNIKI. U każdego pacjenta zastosowano taki sam program usprawniania leczniczego, Wszyscy zakwalifikowani do programu byli leczeni chirurgicznie wolnym przeszczepem skóry pośredniej grubości. WNIOSKI: 1. Przedstawiony schemat postępowania usprawniającego w oparzeniach obręczy barkowej umożliwia pacjentowi uzyskanie znacznej poprawy ruchomości kończyny górnej. 2. W każdym z okresów choroby oparzeniowej niestosowanie się do zaleceń rehabilitacyjnych doprowadza do powstania wielu deformacji i przykurczów. 3. Obręcz barkowa nie jest łatwa w usprawnianiu leczniczym a oparzony dół pachowy wykazuje duże tendencje do przykurczu. 4. Uraz termiczny stawu barkowego ze współistniejącym oparzeniem dołu pachowego i klatki piersiowej nie rokuje uzyskaniem funkcjonalnego zakresu ruchomości kończyny górnej. 5. Istotnym jest dokładne wyjaśnienie i uświadomienie pacjentowi celowości zalecanych zabiegów fizjoterapeutycznych, nauczenie go wykonywania ćwiczeń, pielęgnowania blizny. 6. Proces usprawniania leczniczego, dobór metod, form i środków fizjoterapeutycznych musi być ściśle dostosowany do okresu choroby, stanu ogólnego, wieku i możliwości pacjenta.
Autor: JOANNA KIMLA, MAREK KAWECKI, MAŁGORZATA JAROSŁAWIECKA, MARIUSZ NOWAK, ANNA NOWAK-WRÓŻYNA
Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich
Dyrektor: lek. med. Mariusz Nowak
Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Lech Cierpka

Źródło : The Journal of Orthopaedics Trauma Surgery & Related Research 1 (9) 2008
Słowa kluczowe: uraz oparzeniowy, rehabilitacja ruchowa, obręcz barkowa.
Pełny tekst 307.97 KB

Niewydolność oddechowa – powikłanie z przyczyn odroczenia stabilizacji złamań kości w przebiegu urazu wielonarządowego (opis przypadku)

W pracy opisano przypadek 23 letniego mężczyzny po przebytym urazie wielonarządowym u którego w trybie odroczonym wykonano zabieg operacyjny stabilizujący złamane udo. Opóźnienie wdrożenia leczenia operacyjnego mogło spowodować niewydolność oddechową o podłożu zatorowości tłuszczowej. Stan chorego po zabiegu operacyjnym i leczeniu w ramach oddziału intensywnej terapii uległ zdecydowanej poprawie. Słowa kluczowe: niewydolność
Autor: DANUTA GIEREK, JANUSZ FUCHS, DARIUSZ GAJNIAK, TOMASZ CYZOWSKI
Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii, Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 7 Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach Górnośląskie Centrum Medyczne
Kierownik: dr n. med. Danuta Gierek

Źródło : The Journal of Orthopaedics Trauma Surgery & Related Research 1 (9) 2008
Słowa kluczowe: niewydolność oddechowa, uraz wielonarządowy, zator tłuszczowy
Pełny tekst 114.40 KB

Stosowanie leków przeciwbólowych u pacjentów oczekujących na zabieg endoprotezoplastyki stawu biodrowego w Klinice Ortopedii i Rehabilitacji AM w Lublinie

Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów biodrowych stanowi duży problem kliniczny i społeczny, a brak postępów w leczeniu fizykalnym i farmakologicznym powoduje, że większość chorych podejmuje decyzję o leczeniu operacyjnym. Głównym jej powodem jest pogarszający się stan funkcjonalny i ból. Celem pracy była analiza częstości i dawek przyjmowanych leków przeciwbólowych u pacjentów oczekujących na zabieg operacyjny wymiany stawu biodrowego.
Autor: J. NIEZBECKA, K. TURŻAŃSKA, M. JABŁOŃSKI
I Klinika Ortopedii i Rehabilitacji AM w Lublinie

Źródło : The Journal of Orthopaedics Trauma Surgery & Related Research 1 (9) 2008
Słowa kluczowe: choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowych – leki przeciwbólowe
Pełny tekst 83.04 KB

Przestrzenny wzorzec ruchu kolana u osób po zabiegu artroplastyki stawu

WSTĘP. Celem badań było określenie wzorca ruchowego stawów kolanowych u osób po ednoprotezoplastyce stawu w trakcie chodu z naturalna prędkością. Ocenie poddano wartości zmian kątowych stawu kolanowego w trzech płaszczyznach ruchu oraz parametry czasowo - przestrzenne chodu. MATERIAŁ I METODA. Badania lokomocji przeprowadzone zostały u 20 osób w przedziale wieku od 40 do 70 roku życia z wykorzystaniem systemu do trójwymiarowej analizy ruchu Vicon 250. Sesja badawcza odbyła się 6 miesięcy po zabiegu endoprotezoplastyki. Wyniki badań lokomocji zostały przedstawione na tle grupy porównawczej 30 zdrowych osób w przedziale wieku 50-70 lat. Sesje badawcze zostały przeprowadzone w Pracowni Biokinetyki Katedry Antropomotoryki Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. WYNIKI. Badanie lokomocji, przeprowadzone po zabiegu artroplastyki, wykazało ponadnormatywną- rotację zewnętrzną w stawie oraz niewielkie ograniczenie wyprostu w fazie podporu (stance). Zmniejszona jest również częstotliwość kroku i wydłużona faza podwójnego podparcia.
Autor: KATARZYNA OGRODZKA (1), TADEUSZ NIEDŹWIEDZKI (1,2)
(1) Akademia Wychowania Fizycznego, Kraków
(2) Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu, Collegium Medicum UJ, Kraków

Źródło : The Journal of Orthopaedics Trauma Surgery & Related Research 1 (9) 2008
Słowa kluczowe: lokomocja, artroplastka, trójwymiarowa analiza ruchu, parametry czasowo-przestrzenne
Pełny tekst 414.72 KB
wstecz| 1 2 3 ... 6 [7] 8 ... 18 19 20 |dalej

Copyright © 2006-2014, Wszelkie prawa zastrzeżone Medical Project Poland Sp. z o.o.