HORMONALNA TERAPIA ZASTĘPCZA A CHOROBA ZAKRZEPOWO-ZATOROWA

W okresie okołomenopauzalnym występuje wiele czynników ryzyka rozwoju żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u kobiet, a mianowicie:

·         wiek powyżej 40 lat

·         wysokie BMI – szczególnie otyłość znacznego stopnia, kiedy BMI przekracza 40kg/m²

·         choroby naczyń żylnych – niewydolność żylna, zakrzepica żył głębokich, żylaki żył głębokich, zatorowość w wywiadzie

·         mała aktywność ruchowa

·         problemy natury kardiologicznej – nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca

·         choroby nowotworowe

·         zaburzenia składu krwi – nadpłytkowość, czerwienica prawdziwa

·         zabiegi operacyjne

U kobiety obciążonej jednym z powyższych czynników ryzyka zastosowanie HTZ skutkuje znacznie zwiększonym prawdopodobieństwem rozwinięcia się choroby zakrzepowo-zatorowej, wyrażonym najsilniej w pierwszych roku kuracji. Dlatego konieczne jest rozważenie jednoczesnego stosowanie heparyn drobnocząsteczkowych.

Okres klimakterium wiąże się z licznymi zmianami w układzie krzepnięcia, tym samym prowadząc do większego ryzyka rozwinięcia się żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Lepkość krwi jest zwiększona poprzez podwyższenie się stężenia fibrynogenu w surowicy. Doprowadza to do spadku przepływu krwi w naczyniach, promując rozwój zakrzepów.

Okres klimakterium wiąże się z licznymi zmianami w układzie krzepnięcia, tym samym prowadząc do większego ryzyka rozwinięcia się żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Lepkość krwi jest zwiększona poprzez podwyższenie się stężenia fibrynogenu w surowicy. Doprowadza to do spadku przepływu krwi w naczyniach, promując rozwój zakrzepów. Z drugiej strony, na skutek wzrostu poziomu PAI-1 upośledzony jest proces fibrynolizy. Dodatkowo towarzysząca homocystynuria doprowadza do zwiększenia preoksydacji frakcji LDL cholesterolu i umożliwia tworzenie się blaszki miażdżycowej.

Organizm kobiety w okresie po menopauzie dysponuje zaledwie kilkoma mechanizmami obronnymi przed rozwinięciem się zakrzepicy żylnej, miedzy innymi zwiększoną syntezą endogennych inhibitorów krzepnięcia.

HTZ doustnie nie jest możliwe w poniższych przypadkach:

·         zaburzenia wchłaniania, w tym stany po resekcji pętli jelitowej

·         przewlekłe biegunki lub wymioty

·         zaburzenia wydzielania trzustki

·         wielolekowa terapia i tym samym możliwość interakcji między substancjami

·         Należy wtedy rozważyć podawanie HTZ na drodze parenteralnej. Na rynku są dostępne dwa rodzaje plastrów przeznaczonych do stosowania na skórę

Zobacz także

• HORMONALNA TERAPIA ZASTĘPCZA A CHOROBA ZAKRZEPOWO-ZATOROWA

Logowanie

Ginekologia

Aktualności PAP

• 7 dni
• |
• miesiąc
• |
• wszystkie

• O nas
• Regulamin
• Prywatność
• Rekomendacje
• Medical Project
• Rada Naukowa
• Kontakt
• Współpraca
• Linki

Serwis www.konsultacje-medyczne.pl ma charakter edukacyjny, nie konsultacyjny. Autorzy dołożyli wszelkich starań, aby informacje zawarte w tym serwisie zostały podane właściwie, ostateczne decyzje stosowania terapii spoczywają jednak na lekarzu. Zarówno autorzy, konsultanci, jak i wydawcy serwisu nie ponoszą odpowiedzialności za błędy, ani żadnych konsekwencji wynikających z zastosowania informacji zawartych w tym serwisie.

Copyright © 2008-2009,Wszelkie prawa zastrzeżone, MedicalProjectPoland Sp. z.o.o. & MediaGroup