Tomografia komputerowa
Tomografia komputerowa, TK (ang. Computed Tomography – CT) jest rodzajem tomografii rentgenowskiej, metodą diagnostyczną pozwalającą na uzyskanie obrazów tomograficznych (przekrojów) badanego obiektu. Wykorzystuje ona złożenie projekcji obiektu wykonanych z różnych kierunków do utworzenia obrazów przekrojowych (2D) i przestrzennych (3D). Urządzenie do TK nazywamy tomografem, a uzyskany obraz tomogramem. Tomografia komputerowa jest szeroko wykorzystywana w medycynie i technice.Tomografia komputerowa polega na prześwietleniu badanej części ciała wiązką promieni rentgenowskich i pomiarze ich pochłaniania przez tkanki. Ponieważ tkanki człowieka mają różną gęstość w różnym stopniu pochłaniają promieniowanie.W wyniku tego otrzymujemy obraz o różnych odcieniach szarości. Pacjent umieszczany jest we wnętrzu aparatu, tzw. Gantrze, a krążąca wokół lampa wytwarzająca promienie rentgenowskie przechodzące przez tkanki i ulegające osłabieniu w zależności od rodzaju tkanki. Z każdego obrotu lampy komputer tworzy obrazy , które następnie sumuje i przedstawia na monitorze jako poprzeczne przekroje ciała pacjenta uwidaczniając z dużą dokładnością tkanki i strukturę narządów , pokazując istniejące nieprawidłowości w tej strukturze ( np. zmiany nowotworowe).
Tomografia komputerowa jest najczęściej używaną metodą diagnostyki obrazowej w nowotworach umiejscowionych w jamie brzusznej i w miednicy oraz w nowotworach układu mięśniowo – szkieletowego. Jej dużą zaletą jest to, że daje ona możliwość oceny wielu narządów podczas jednego badania.
Tomograf na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej SGGW
PRZYGOTOWANIE DO BADANIA:
Przed badaniem należy zdjąć łańcuszki , bronsolety , pierścionki itp. W przypadku osób używających aparatów słuchowych również należy je usunąć na czas badania. W pryzpadku tomografii komputerowej brzucha na sześć godzin przed wykonaniem badania nie należy nic jeść ani pić.
PRZECIWWSKAZANIA:
TK nie należy wykonywać u kobiet w ciąży ( chyba że jest to bezwzględnie konieczne) i w przypadku pacjentów niemogacych pozoztawać w pozycji leżącej.
Bezwzględnie nie należy stosować wszelkich jodowych środków cieniujących w przypadku:
· Występowania wola toksycznego tarczycy
· Ostrego krwotoku śródmózgowego
Nie należy stosować jonowych środków cieniujących ( stosuje się wówczas niejonowe środki cieniujace) gdy:
· u dzieci do 2 roku życia
· u dorosłych po 60 roku życia
· u pacjentów z ostrą i przewlekłą niewydolnością leczenia
· u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek
· u chorych dializowanych
· u chorych z astmą i rozedmą płucną
· u osób z cukrzycą insulinozależną
· u pacjentów z nadciśnieniem
· w przypadku drgawek o etiologii mózgowej
· w pacjentów z jaskrą
· u pacjentów z nadwrażliwością na jonowe środki cieniujące
opracowano: Redakcja
Copyright © 2009
Copyright © 2009
Zobacz także
Logowanie
Diagnostyka
Aktualności PAP
Copyright © 2006-2012, Wszelkie prawa zastrzeżone Medical Project Poland Sp. z o.o.